راستش جریان ای میل هنوزم روشن نشده...هرکسی یک چیزی میگه..گرچه اصلا برای من اهمیتی نداره... منظورم اینه که چه ای میل درست باشه چه غلط من هیچ احساسی به این قضیه ندارم..اما یه حسی درونم میگه تو آدمی هستی که باید ماتحتت برای رسیدن به آرزوها و خوشبختی هات جروا جر بشه ...شاید به خاطر اینه که اعتقادی به شانس و این چیزا ندارم...ولی خانواده محترم خاله و مامان اینا حسابی دنبال این قضیه هستند..اصلا یه سه چهار تا پرینت از متن ای میل گرفتم تا خودشون بیفتند دنبال قضیه!
دیروز خاله زنگ زد که من تنهام و بیا اینجا با هم فیلم ببینیم...ظاهرا پارسا و باباش رفته بودند خونه مامان بزرگش و تا آخر شب نمیومدند..خاله هم توی خونه کف کرده بود..فیلم هایی که استوانه آورده بود رو برداشتم و رفتم خونه خاله...چون هردو شدیدا حالمون گرفته بود تصمیم گرفتیم یک فیلم کمدی نگاه کنیم..امریکن پای شیش رو گذاشتیم توی دستگاه نخوند..یه فیلم دیگه ای بود به نام انادر گی مووی که رویش نوشته بود یه چیزی تو مایه های امریکن پای...!
من دیروز معنای واقعی کلمه خوشبخت رو فهمیدم و خوشبخت کسیه که این فیلم رو ندیده باشه! جریان چار تا پسر لوس بود که از اول فیلم تا آخر دنبال شوهر بودند!!!! هی میرفتن این پارتی اون پارتی بلکه یه مرد ایده آل ِ بذار پیدا کنند! این فیلم اونقدر چندش بود که من وسطای فیلم رفتم دستشویی و بالا آوردم...باورتون میشه؟ هرچی التماس خالهه میکردم بابا این همه فیلم اینجاست بذار یکی دیگه بذارم میگفت نه میخوام ببینم نتیجه گیریش چی میشه..! نتیجه گیری اش رو همه میدونن به کجا ختم میشه دیگه؟؟؟
فیلم بعدی پیانو بود...بعدش هم نیکد گان رو دیدیم میدونم قدیمیه خودم هم چند بار دیده بودمش ولی برای فراموش کردن دو فیلم آخری که دیده بودیم هیچ انتخابی مناسبتر از نیکد گان نبود!
اخیرا کرمم گرفته برم کلاس رقص...نه اینکه رقص بلد نباشم ها..اتفاقا رقصم خیلی هم خوبه..فقط برای سرگرمی و فراموش کردن یک سری قضایا میخوام برم..راستش بین باشگاه رفتن و کلاس رقص مونده ام..اما میدونم ک و ن باشگاه رفتن رو ندارم..نهایتن شاید سه جلسه بتونم دووم بیارم....حالا دور از شوخی کسی کلاس رقصی که ترجیحا شرق تهران باشه و کیفیتا و شهریتا خوب باشه سراغ نداره؟ اصلا توی تهران کلاس رقصی داریم که هیپ هاپ یاد بدن؟ هم اکنون نیازمند یاری سبزتان هستیم!